Waarom we onze verwarmers onder zware vochtigheids- en hitteproeven plaatsen
Als je een infraroodverwarmer in een badkamer of onder een pergola plaatst, vraag je feitelijk van een elektronicaproduct om het te overleven in een ‘oorlogssituatie’. Door de dikke stoom na een ochtenddouche en de onvoorspelbare regen op het terras is er overal vocht.
We plakken geen rubberen afsluiter op de lamp en hopen dat alles goed gaat. Op die manier eindigt het vaak ermee dat de verwarmer niet meer werkt en de klant gefrustreerd is. In plaats daarvan onderwerpen we alle exemplaren aan ‘vochtigheids- en hitteproeven’. Hierdoor proberen we de verwarmers al in het laboratorium ‘ kapot te maken’, zodat ze niet bij de gebruiker kapotgaan.
Het probleem met vocht
Waterdamp is sluipenderwijs. Het vindt zelfs de kleinste openingen die je niet kunt zien. Zodra het vocht de elektrische contactpunten bereikt, gaan de dingen snel mis. Er kan oxidatie optreden, kortsluitingen kunnen ontstaan, of er kan ‘creepage’ optreden: waarbij de elektriciteit een kortere weg neemt over een vuile oppervlakte.
Als de afsluiting niet perfect is, gaan de uiteinden van de kwartsbuis roesten. Op een gegeven moment barst de buis dan. Dat is zeker geen prettige ervaring. Om dit te voorkomen, gebruiken we kamers die jarenlang regen en stoom simuleren, maar in een veel kortere tijd.
Het probleem met hitte
Het gaat niet alleen om het water. De verwarmers gaan namelijk in sekundes van ijskoud en vochtig naar extreem heet. Deze constante uitzetting en samentrekking zorgen voor enorm veel spanning op de plekken waar het glas in contact komt met het metaal. Als de pasvorm zelfs maar een beetje niet perfect is, zal het glas barsten. We besteden veel tijd aan het controleren van deze toleranties en zorgen ervoor dat de beugels niet vervormen na een paar tientallen cycli.
Het balanceren van alle factoren
Je zou denken: “Plak het hele apparaat gewoon in plastic!” Maar dat is een valstrik. Als je de verwarmder te strak afsluit om het water buiten te houden, kan de elektronica niet ‘ademen’. Hierdoor kan de elektronica van binnenuit beschadigen raken, waardoor de isolatie van de draden beschadigd raakt.
Het is een delicate balans. We moeten precies bepalen waar we moeten afsluiten voor bescherming en waar we strategische ventilatieopeningen moeten maken, zodat het apparaat koel blijft.
Uiteindelijk wil je gewoon een verwarmer die werkt wanneer je hem aanzet – zelfs als het buiten hevig regent. Onze proeven zijn de enige manier om zeker te weten dat ‘waterdicht’ echt betekent dat het apparaat waterdicht is.